Zapraszamy do Galerii

Zapraszamy do Galerii

Zapraszamy do Galerii

 Kategoria 4-6 lat
 Miejsce 1 Julia Haba, Niepubliczne Przedszkole Kolorowe Żuczki
 Miejsce 2 Michalina Smagała, Niepubliczne Przedszkole Kolorowe Żuczki
 Miejsce 3 Michalina Kowalska, Niepubliczne Przedszkole Kolorowe Żuczki
Wyróżnienie: Alicja Florczak, Społeczne Przedszkole Integracyjne w Teresinie

 Kategoria 7-10 lat
 Miejsce 1 Patryk Haczykowski, SP w Kątach
  Miejsce 2 Aleksandra Seliga SP nr 7
 Antoni Popławski SP nr 7Wyróżnienie: Agata Haczykowska, SP w Kątach

 Kategoria 11-14 lat
 Miejsce 1 Katarzyna Gruszczyńska SP w Rybnie
 Zofia Pisarek SP w Rybnie
  Natalia Jeżak SP w Iłowie
Wyróżnienie: Marta Kaźmierczak SP w Kątach

W kategorii osoby dorosłe nagrodzone zostały: Jolanta Małczak, Anna Ziejewska i Roma Borecka.
Wszystkim laureatom zarówno dzieciom jak i osobom dorosłym serdecznie gratulujemy i dziękujemy za udział w konkursie.

Wystawę prac konkursowych można oglądać do 31 sierpnia w Galerii Miejskiej Biblioteki Publicznej przy ul. 1 Maja 21 w godzinach pracy biblioteki.
Warto dodać, że wystawa została wzbogacona obrazami pani Barbary Jachimowicz oraz pracami uczniów z Powiatowego Konkursu Plastycznego Namaluj Vincenta, udostępnionej dzięki uprzejmości pani Doroty Surowiak oraz panu Markowi Wernickiemu dyrektorowi Zespołu Szkół Rolnicze Centrum Kształcenia Ustawicznego "Ogrodnik".
Zapraszamy do oglądania wystawy.

Galeria zdjęć.

Zapraszamy do Galerii

„Wschód” Andrzeja Stasiuka jest jedną z najbardziej autobiograficznych jego książek. Jest to niezwykły zapis podróży na Wschód – podróży we wspomnienia do obrazów z dzieciństwa spędzanego u dziadków na Podlasiu oraz wojaży do Rosji, Chin i Mongolii. To próba uchwycenia cienia Wschodu, który na nas pada.

Autor dotknął źródeł naszej mentalności, dotknął bolączek historycznych, a zarazem zawarł wiele serdeczności i fascynacji regionem. Mówi również o wysiedleniach i przymusowych przeprowadzkach, o powstańcach i okupantach, o tych wszystkich armiach, które przetaczały się przez nasz kraj. Pisze też o PRL-u, i o tym jak naprawdę się go wspomina z punktu widzenia zwykłych ludzi. Potem przechodzi do opisów swojej matki, aby zaraz przejść do relacji z podróży do Rosji, Jakucka, do Mongolii i Chin. Specyfiką tych terenów jest surowy klimat i gigantyczne przestrzenie trudne do pokonania. Często to natura panuje nad człowiekiem a nie odwrotnie.  

Pisarz mocno akcentuje złudną, ale i ocalającą moc pamięci. Dotyczy ona  zwłaszcza komunizmu. Tytułowy Wschód to przecież nie tylko fascynujące przestrzenie. Rosja nadal intryguje i przeraża z tego powodu, że właśnie tam zrodził się komunizm i właśnie tam, mimo jego upadku idea mocarstwowości jest na tyle silna, że rządzący  prowadzą nieustanne wojny z sąsiednimi krajami.

Podobnie jak w poprzednich książkach autor szuka tego, co przeminęło, a czego cień można jeszcze dostrzec  w przejawach codziennego życia, sposobie życia zwykłych ludzi, bezkresnych krajobrazach. Wschód jest miejscem, w którym przyszło mu żyć i w którym teraz jako dorosły  świadomie chce swoje przemijanie osadzić.

 Wśród mongolskich stepów, pustynnej pustki, wiatru, kurzu i starych kobiet w chustach, takich samych w Polsce, Rosji, Kirgizji i Tadżykistanie. Z dala od komercyjnego Zachodu z jego pustką ideologiczną i  kultem pieniądza. 

Rodzi się pytanie czy na to spojrzenie pisarza nie wpływają nostalgiczne wspomnienia młodości, która po latach jawi się często w lepszych barwach niż wyglądała rzeczywistość a ocena wpływu Zachodu na nasze życie nie jest zbyt surowa. Sami wybraliśmy ten kierunek w referendum i dzięki temu nasz kraj ogromnie się rozwinął.

 Stasiuk niepokoi się, czy w kontekście nadchodzącej przyszłości przetrwa pamięć i czy nie odetniemy się od tego co było na tyle mocno, że przestaniemy pamiętać o przeszłości. Dzięki takim książkom na pewno tak się nie stanie.

Na następne spotkanie zapraszamy 29 czerwca o godz. 16.00

W tym miesiącu czytamy powieść „Klara i słońce” Kazuo Ishiguro - laureata literackiej Nagrody Nobla.

Na następne spotkanie zapraszamy 29 czerwca o godz. 16.00

W tym miesiącu czytamy powieść „Klara i słońce” Kazuo Ishiguro - laureata literackiej Nagrody Nobla.

Zapraszamy do Galerii

Zapraszamy do Galerii.

Zapraszamy do Galerii.

Zapraszamy do Galerii.

    W czasie kwietniowego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki omawiano „Finalistkę” Anny Janko. Autorka jest poetką, pisarką, felietonistką. Spod jej pióra wyszły książki „Dziewczyna z zapałkami”, „Pasja według św. Hanki” oraz „Mała zagłada”. „Finalistka” zamyka  trylogię rozpoczętą „Dziewczyną z zapałkami”.

Pisarkę dwukrotnie nominowano do Nagrody Literackiej Nike, jest finalistką Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus oraz Warszawskiej Nagrody Literackiej.

„Finalistka” nie jest klasyczną powieścią. Została napisana w gatunku trudnym do sprecyzowania. Nie ma w niej klasycznej fabuły, ze zwrotami akcji prowadzącymi do spektakularnego zakończenia. To właściwie mikroopowiadania, połączone osobą głównej bohaterki, którym bliżej jest do określenia proza poetycka.
Tematem „Finalistki” jest starość i niegodzenie się na śmierć. Dla młodych ludzi, których jeszcze nie czują za plecami presji uciekającego czasu - to temat kompletnie niezajmujący, więc z góry ostrzegam, że tacy czytelnicy mogą poczuć się rozczarowani. Jeśli jednak macie świadomość że, jak twierdzi autorka, „nieśmiertelność mija z wiekiem”, będziecie czerpać z tej książki garściami. Musicie jednak przygotować się na to, że będą to garści waszych strachów:

„Wszyscy umrzemy, ale ja najbardziej.”

„Pochowajcie mnie płytko, bo bardzo się boję.”

„Trudno uwierzyć we własne odejście, bo wiadomo (Epikur): gdy my jesteśmy, nie ma śmierci, a gdy śmierć jest, nie ma nas. Więc się z nią jakimś cudem mijamy”.

„Umrzeć, żeby już nie było śmierci.”

Janko pisze o oswajaniu starości lepiej, niż autorzy poradników „jak sobie radzić z…”, ponieważ jest szczera aż do bólu. Starość u Janko, w przeciwieństwie do starości u Wiesława Myśliwskiego, odarta jest z wszelkiego romantyzmu. Autorka bez oporów pisze o fizjologii, o trudnych relacjach z najbliższymi, nie boi się wygarniać spod dywanu tego, co najbardziej ją boli choć sama ocenia tę cechę krytycznie :  „Szczerość to choroba i powinna być leczona jako zaburzenie wegetatywne. Szkodzi na cały organizm i ma skutki społeczne. Nie mam pojęcia, dlaczego ktoś kiedyś uznał to za cnotę”.
To książka bardzo, bardzo kobieca, więc długo się zastanawiałam, czy można ją zarekomendować męskiej części publiczności. Doszłam do wniosku, że tak, pod jednym ważnym warunkiem. Jeżeli macie obok siebie kobietę, na której wam zależy i chcecie poznać ją lepiej – „Finalistka” na pewno wam w tym pomoże. Zobaczycie waszą żonę, dziewczynę, kochankę zupełnie innymi oczami, ale przede wszystkim przekonacie się, jak ona postrzega was, i to może być ważne doświadczenie. Młodszym czytelnikom polecam wcześniejsze książki Janko: „Dziewczyna z zapałkami” i „Pasja według św. Hanki”. To również kopalnia wiedzy o kobietach (dużo młodszych, na zakręcie) i ani słowa o umieraniu. 

I wreszcie trochę przekornego optymizmu Anny Janko na koniec:

„Zanim umrę, to się jeszcze ubiorę. Ładnie ubrana będę wyglądała jak ktoś, komu cały czas zależy, i śmierć mnie ominie, pójdzie dalej. A nawet, jeśli zawróci, to zdążę włożyć na siebie coś innego i mnie nie pozna…”

„Dla lampy podobno bardziej stresujące jest zapalanie światła niż gaszenie. Bierzmy przykład z lamp, nie obawiajmy się gaśnięcia…”

„Nigdy nie trwaj w szczęściu. Ponieważ ono także nie zastyga. Idź dalej, a znów na nie trafisz.”

Idźmy dalej.  (Tekst oparty na recenzji nakanapie.pl – Finalistka – recenzje – Szczerość to choroba  - @ Rudolfina

W maju czytamy  „Wschód” Andrzeja Stasiuka.

Na spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki zapraszamy 25 maja o godz. 16.00

Zapraszamy do galerii.

    W 1996 roku poetka Wisława Szymborska została wyróżniona Nagrodą Nobla w dziedzinie literatury. Znalazła się w gronie polskim laureatów literackich jako czwarta. 

Przez lata była nierozerwalnie związana z Krakowem i wielokrotnie podkreślała przywiązanie do tego miasta. Orędownikiem poezji Szymborskiej w Niemczech był Karl Dedecius, tłumacz literatury polskiej. Poetka należy do najczęściej tłumaczonych polskich autorów.

Książkę „Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej” napisał Michał Rusinek, literaturoznawca, sekretarz poetki a po jej śmierci prezes Fundacji Wisławy Szymborskiej. Nie opowiada o swojej mentorce chronologicznie. Przeskakuje od jednej anegdoty do drugiej. Skupia się na poetce, przedstawiając ją z jednej strony jako osobę zagubioną i onieśmieloną popularnością, która na nią spadła, z drugiej strony pewną siebie i znającą wartość swojej twórczości.

„Nic zwyczajnego” nie jest i chyba z założenia nie miało być biografią. To zbiór anegdot przeplatających wspomnienia o wspólnej współpracy, kiedy młody człowiek

został współpracownikiem a czasem przewodnikiem znanej poetki po nowych technologiach. Rusinek o noblistce pisze z dużym szacunkiem. Relacja z Szymborską z wyłącznie zawodowej po latach zmieniła się w życzliwą opiekę do końca życia poetki.

Rusinek rysuje obraz Wisławy Szymborskiej jako osoby o nieprzeciętnym poczuciu humoru, ekscentrycznej starszej damy. Która potrafiła zarówno rozbawić do łez, jak i wygłaszać głębokie refleksje na temat istnienia. Książka jest dobrze oceniana jako intymny portret, który szanuje prywatność poetki, a jednocześnie przybliża jej osobowość. Niektóre recenzje wskazują jednak, że książka jest raczej uzupełnieniem biografii i może być zbyt powierzchowna dla poszukujących głębokiej analizy jej twórczości.

Na następne spotkanie zapraszamy 27 kwietnia o godz. 16.00

W tym miesiącu czytamy „Finalistkę” Anny Janko.

Zapraszamy do galerii.

Wczoraj odbyło się kolejne inspirujące spotkanie z cyklu „Kobiecy Networking”, które poprowadziła pani Marta Zawionka.

To wyjątkowe wydarzenia organizowane co miesiąc w naszej bibliotece, które tworzą przestrzeń do:
✨ nawiązywania wartościowych relacji
✨ prezentowania swojego biznesu
✨ budowania współpracy i wzajemnego wsparcia

Podczas spotkania odbyły się również mini warsztaty prowadzone przez panią Kasię J. Lewińską ????
Tematem przewodnim był "wybór" – uczestniczki mogły zobaczyć, jak wiele zależy od naszych decyzji i jak świadomie je podejmować w codziennym życiu.

Dziękujemy wszystkim uczestniczkom za obecność, energię i otwartość ????

???? Zapraszamy na kolejne spotkanie już 14.05 w godz. 11:00–13:00!

Zapisy:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScoEOTZEOD9-GjRBQFWkd703MzADPEpEzkXdGt88rPErLhiCA/viewform?usp=publish-editor

Zapraszamy do Galerii.

Hanya Yanagihara jest cenioną przez krytyków i bestsellerową powieściopisarką oraz redaktor naczelną czasopisma New York Times. Literacko zadebiutowała powieścią  „Ludzie na drzewach”, która była tematem  lutowego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki.

  Bohater książki, Norton Perina - wieloletni badacz ludów mikronezyjskich (a zwłaszcza tajemnicy ich długowieczności), laureat nagrody Nobla, a jednocześnie adopcyjny ojciec kilkudziesięciu zabranych z wyspy dzieci, zostaje przez swojego podopiecznego oskarżony o nadużycia seksualne, a następnie skazany i osadzony w więzieniu. Asystent doktora Periny, który nie tyle nie wierzy w jego winę, co uważa, że nie ma ona znaczenia w obliczu jego wielkich osiągnięć naukowych, chce dać mu szansę opowiedzenia własnej wersji wydarzeń za pośrednictwem pamiętników pisanych już w więziennej celi. Fikcyjna postać wybitnego naukowca ma realny pierwowzór  w postaci Daniela Gajduska, współodkrywcy prionów, uhonorowanego Nagrodą Nobla z fizjologii i medycyny w 1976 r. a dwadzieścia lat później prawomocnie skazanego za pedofilię.

     Perina zrobił karierę dzięki wyprawom naukowym na mikronezyjską wyspę. Odkrył tam niespotykaną nigdzie indziej odmianę żółwia, którego mięso powodowało u rdzennej ludności spowolnienie procesów starzenia ale niestety kosztem postępującej demencji umysłowej.

Po opublikowaniu przez niego zaskakującego odkrycia przedstawiciele koncernów farmaceutycznych  doprowadzili do wyniszczenia wyspy i wybicia wszystkich cennych żółwi.

Pod hasłami postępu i rozwoju dokonała się powolna zagłada i unifikacja różnorodności świata.

Powieść opowiada o losach społeczności  oddalonej od cywilizacji, jej degeneracji i upadku  pod wpływem narastającej obecności odkrywców i idących ich śladami eksploratorów. Za białymi ludźmi przemoc i destrukcja idą nawet wtedy, gdy pojawiają się w celach czysto poznawczych. Tekst Yanagihary prowokuje do wielu pytań. Czy jedna kultura może być gorsza od innej? Czy zachodnia cywilizacja ma prawo ingerować w świat innych wartości i kultury tylko dlatego, że sama uważa się za wyższą? Czy postęp naukowy usprawiedliwia czyny moralnie wątpliwe? Jaką odpowiedzialność ma naukowiec wobec badanych tubylców? Czy ze względu na osiągnięcia naukowe, odkrycia, wynalazki może być oceniany inaczej niż ogół społeczeństwa? Jak daleko może się posunąć naukowiec, aby zrealizować swoje ambicje? Dało to pole do szerokiej dyskusji nad książką. 

Jest to literatura, która budzi emocje, prowokuje, denerwuje i nie pozostawia obojętnym.

W tym miesiącu czytamy książkę Michała Rusinka „Nic nadzwyczajnego : o Wisławie Szymborskiej”

Zapraszamy w poniedziałek 30 marca o godz. 16.00

19 stycznia wystartowały w Miejskiej Bibliotece Publicznej zajęcia feryjne dla dzieci. Pierwszego dnia odwiedziliśmy Komendę Powiatową Policji w Sochaczewie. Dzięki uprzejmości st. post. Milenie Godos dzieci zdobyły wiele cennych informacji na temat bezpieczeństwa w zakresie zasad ruchu drogowego zagrożeń oraz numerów alarmowych Zobaczyliśmy jak wygląda na żywo lustro weneckie używane w pokoju przesłuchań. Każde dziecko mogło wsiąść do policyjnego pojazdu a na zakończenie każdy uczestnik zajęć otrzymał odblaskową zawieszkę, by bezpiecznie mógł poruszać się o zmroku.

w ramach ferii zimowych odbyły się zajęcia plastyczno - techniczne podczas których uczestniczy wykonali portret i autoportret kubistyczny. Dowiedzieli się co to jest kubizm i kim był Pablo Picasso. 21 stycznia świętowaliśmy Dzień Babci. Dzieci wysłuchały opowiadania z serii Przygody Fenka - Dzień Babci i Dziadka oraz w dalszej części zajęć powstały piękne kartki, które zostały wręczone kochanym babciom i dziadkom. Kolejny dzień przebiegał pod hasłem: „W krainie skrzatów”. Uczestnicy zajęć poznali niezwykłą historię skrzatów - istot przyjaznym ludziom i pojawiającym się często w literaturze. W trakcie ferii świętowaliśmy takie dni jak: Dzień bez Opakowań Foliowych, Dzień Pisma Ręcznego oraz Dzień Najbardziej Kochanych. Dzieci dowiedziały się co to jest kaligrafia, zaprojektowały własne ozdobne inicjały, następnie techniką mieszaną rysunku oraz wyklejania bibułą i papierem kolorowym uczestnicy wykonali portrety swoich Najbardziej Kochanych Bliskich. Ponadto wzięli udział w kalamburach przy okazji ucząc się polskich przysłów takich jak np. "Co dwie głowy to nie jedna", "Niedaleko pada jabłko od jabłoni" itd. Na koniec uczestnicy dzisiejszych zajęć otrzymali płócienne torby z logiem biblioteki, aby ograniczali używanie plastiku w tym plastikowych reklamówek.

Drugi tydzień ferii rozpoczęliśmy od odwiedzenia Laborka.  A tam czekała... fluo niespodzianka, czyli trochę eksperymentów w ciemności. Dzieciaki przyjrzały się światłu ultrafioletowemu i stworzyliśmy świecące w ciemności slime. Było dużo dobrej zabawy, nauki i pozytywnej energii. Za nami także Biblioteczna Przygoda z Komiksem z Łukaszem Kucińskim. Dzieci nauczyły się nie tylko rysowania komiksów, ale również rozumieć komiks jako formę opowiadania historii.Odbyły się warsztaty z panią Martą Maj, autorką serii książek "Przygody Psa Precla". A gościem specjalnym był główny bohater Pies Precel. Książki Pani Marty Maj są pełne humoru, historie w nich zawarte opowiadają o odwadze, przyjaźni oraz o sposobach radzenia sobie ze strachem i obawami. Każde dziecko otrzymało pamiątkowy dyplom.

W trakcie ferii nie zabrakło także zajęć gdzie motywem przewodnim był teatr. dzieci nauczyły się podstaw aktorstwa , pracy z tekstem , improwizacji, mimiki a także technik scenicznych. Zajęcia w dużej mierze poświęcone były pracy z wyobrażeniem i świadomością ciała.

Piątek 30 stycznia był ostatnim dniem, który spędziliśmy bawiąc się doskonale na spektaklu Leśna Przygoda. Przyjechał do nas warszawski Teatr Lalek Teatr Czarodziej.  Kochane Dzieciaczki i Drodzy Rodzice z całego serca dziękujemy Wam za wspaniałe dwa tygodnie spędzone razem za każde miłe słowo, uśmiech w naszą stronę i zaufanie... To były piękne dwa tygodnie doskonałej zabawy, kreatywnych wyzwań, nauki oraz wzajemnej integracji.

Oddział dla dzieci nr 2, ul. Chopina 160 

Przez dwa tygodnie od 19 stycznia do 30 stycznia 2026 roku w Oddziale dla dzieci nr 2, ul.Chopina 160 odbyły się warsztaty dla dzieci z okazji ferii zimowych. W programie było wiele różnorodnych zajęć skierowanych dla najmłodszych. W pierwszym tygodniu ferii zimowych uczestnicy wzięli udział w zajęciach plastycznych pod tytułem kolaż bez nożyczek czyli bałwanek z szafy. Z okazji Dnia Babci i Dziadka przygotowane zostały świeczniki i serduszka w magicznym szkle. Uczestnicy zajęć wzięli udział w pingwinowym laboratorium, wykonując prace plastyczne oraz zimowe eksperymenty. Drugi tydzień przyniósł wiele radości poprzez gry planszowe, czytanie bajek na poduchach, oglądanie bajek oraz rozwiązywanie smerfnych zagadek. W bibliotece zawitał bohater książki pt. "Przygody psa Precla" - pies Precel z opiekunami. Ferie w bibliotece przyniosły wiele radości dzieciom i rodzicom. Dziękujemy za aktywny czas i dobą zabawę.

Zapraszamy do Galerii.

Miło nam poinformować, że do Miejskiej Biblioteki Publicznej w Sochaczewie  dotarł list od  Prezydenta RP Karola Nawrockiego oraz Pierwszej Damy  Marty Nawrockiej, w którym wyrażają podziękowanie za udział biblioteki w dorocznej akcji Narodowe Czytanie.  Do listu dołączono okolicznościowy egzemplarz Poezji Jana Kochanowskiego  opatrzony pamiątkowym wpisem oraz autografami  Pary Prezydenckiej, która patronuje akcji.  

Miejska Biblioteka Publiczna w Sochaczewie w akcji „Narodowe Czytanie”  uczestniczy od 2013 roku. Przez kolejne lata sochaczewskie środowiska – samorządowcy, instytucje kultury, szkoły, organizacje pozarządowe oraz  wszyscy  mieszkańcy którym leży na sercu promocja klasyki narodowej literatury  - połączyły swoje wysiłki aby wspólnie i  uroczyście  obchodzić narodowe święto czytania . 

   W październiku czytaliśmy w Dyskusyjnym Klubie Książki powieść Anny Dziewit -Meller „Od jednego Lucypera”. Zastanawialiśmy się nad prawdziwością cytatu zaczerpniętego z mądrości ludowych „Jaka marchew – taka nać, taka córka - jaka mać”. Jedna z głównych bohaterek powieści docieka na ile losy kobiet z jej rodziny, żyjących w poprzednich pokoleniach mogły odcisnąć piętno na jej życiu. Katarzyna, młoda Polka, która wyemigrowała ze Śląska by rozwijać karierę naukową w Holandii nie zamierza wracać do kraju. Męczą ją wewnętrzne demony, niechęć do własnej rodziny oraz anoreksja. Równolegle śledzimy losy Marijki, tajemniczej kobiety z rodzinnego zdjęcia, która okazuje się siostrą babki Katarzyny. Dlaczego rodzina nie wspomina dawnej krewnej i nie chce mówić głośno o jej tragicznych losach ? Być może dlatego, że kobieta zginęła z rąk powojennego systemu represji w wyzwolonej ale czy wolnej Polsce? Nowe rządy oferowały kobietom perspektywy nauki i pracy zawodowej ale wplątywały je w niebezpieczne sytuacje, kiedy w nowych dla siebie warunkach w zakładach pracy w latach 50-tych mogły na podstawie donosów być oskarżane o wrogą postawę wobec nowego systemu. Ciekawym elementem powieści jest przytaczanie prawdziwych archiwalnych dokumentów. Jednocześnie autorka przypomina o sprawach, których współczesny czytelnik może nie znać. Czy zdajemy sobie sprawę jak wiele osób pracujących w kopalniach było niedożywionych choć dotyczyło to również całego biednego w tym czasie społeczeństwa i jak element ten w połączeniu z kultem współzawodnictwa pracy stawał się morderczą maszyną?  Przede wszystkim jednak autorka w sposób jednocześnie oszczędny ale głęboki opisuje życie kolejnych pokoleń silnych śląskich kobiet. 

Książka została bardzo dobrze oceniona wśród uczestników spotkania. 

Zastrzeżenia dotyczyły natomiast zakończenia. Czytający odnieśli wrażenie, że precyzyjnie prowadzone wątki zostały zbyt szybko zakończone. Zabrakło nieco dłuższego zakończenia – kiedy pewne tajemnice zostały rozwiązane a rany zaleczone autorka dość szybko zaprowadziła czytelnika do puenty.    

Często słysząc określenie literatura kobieca  schematycznie odbieramy ją jako literaturę płytką, romansową nadmiernie obyczajową. W wydaniu Anny Dziewit-Meller jest to powieść, która stawia historie kobiet na pierwszym miejscu , decyduje się przedstawić historię naszego kraju ze specyficznej kobiecej perpektywy.  Zachęcamy do lektury.

Następne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki 24 listopada o godz. 16.00

W listopadzie czytamy książkę „Światło, którego nie widać”.

Jej autorem jest Anthony Doerr – w 2025 autor otrzymał za tę powieść nagrodę Pulitzera.

Więcej zdjęć w Galerii. Zapraszamy.

Zakończenie wakacji w Oddziale dla Dzieci Nr 2, ul.Chopina 160.  
Na zakończenie   wakacyjnych spotkań w bibliotece odwiedzili nas aktorzy z Teatr Maska  ze spektaklem pt. „To największe jest szaleństwo, nie znać słowa bezpieczeństwo”.  
Dzieci   obejrzały bajkę o biedronce Aldonce,  która zgubiła się w lesie.  Zaufała złemu czarnoksiężnikowi i wpadła w kłopoty.  Na szczęście z pomocą przyszedł dobry skrzat i bezpiecznie odprowadził ją do domu. 
Morał  bajki jest prosty warto znać zasady bezpieczeństwa, bo mogą się przydać w życiu codziennym.  Nie wolno ufać obcym,  trzeba uważać na drodze  i zawsze dbać o bezpieczeństwo swoje i innych. 
Dziękujemy  wszystkim dzieciom za wspólnie spędzony czas podczas wakacji w bibliotece.   
Powodzenia  w nowym roku szkolnym i do zobaczenia już niebawem. 

Po więcej zdjęć zapraszamy do Galerii.

Nasze zajęcia rozpoczęliśmy od pikniku z książką na plaży miejskiej. Kolejnego dnia dzieci poznały tajniki programowania i kodowania w „Gigantach Programowania”. Obchodziliśmy również Dzień Włóczykija – bohatera, który chodzi własnymi ścieżkami, kocha wolność, ale jest również najbliższym przyjacielem Muminka. Były także zajęcia o Bałtyku i „Morskie Przygody Wojtka Kwioka i niedźwiedzia Tutu”. Poznaliśmy bliżej Mierzeję Wiślaną, kolorowe wydmy oraz ich mieszkańców, dowiedzieliśmy się skąd wziął się w Bałtyku Bursztyn oraz poznaliśmy ptaki nadmorskie. Pierwszy tydzień wakacji zakończył się wycieczką do Muzeum Polskiej Sztuki Ludowej oraz Muzeum Wsi Mazowieckiej w Otrębusach. 

Drugi tydzień „Lata w Bibliotece rozpoczęliśmy od warsztatów fotograficznych z p. Karoliną Goźlińską. Z pewnością to były zajęcia rozwijające spostrzegawczość, wrażliwość i wyobraźnię.  Kolejnego dnia Oddział dla dzieci nr 1 odwiedził pies terapeuta o imieniu Dante. Jednak Dante nie przyszedł sam – towarzyszyła mu opiekunka p. Marzena Kraska, która poprowadziła zajęcia z dogoterapii. W trakcie trwającego „Lata w Bibliotece” nie zabrakło zabaw z chustą animacyjną, zabaw retro, wspólnego śpiewania i wyśmienitej zabawy. Mieliśmy również zajęcia o bezpieczeństwie ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa w cyfrowym świecie. Wakacje w bibliotece zakończyliśmy wyjazdem do ogrodu botanicznego Arboretum SGGW w Rogowie. Serdecznie dziękujemy wszystkim dzieciom za udział w warsztatach i spotkaniach. To był niezwykły, bardzo miło i owocnie spędzony czas! 

W drugim tygodniu wyruszyliśmy w wakacyjny rejs tworząc piękne morze, statki i zwierzęta podwodne. Tworzyliśmy komiksy, które przestawiały niesamowite historie stworzone przez wyobraźnie i kreatywność dzieci. Powstała również piękna biżuteria tj.  bransoletki, naszyjniki i pierścionki. Odbyły się zabawy z książką na świeżym powietrzu i rozwiązywanie detektywistycznych zagadek.

Dziękujemy wszystkim dzieciom za udział w zajęciach, które były pełne radości, uśmiechu oraz wielu kreatywnych i twórczych zabaw z książką. 

 Tak naprawdę  nie Amerykanin ale szwedzki imigrant i nie zupełnie rolnik lecz raczej farmer w powieści Fannie Flagg „Całe miasto o tym mówi” rzeczywiście

 szukał żony. W tej ciepłej i zabawnej opowieści poznajemy Lordora Nordstroma, który pod koniec XIX wieku przybył do Missouri, kupił ziemię i założył tam osadę. 

W wieku 37 lat postanowił się ustatkować, jednak w okolicy nie było żadnej panny na wydaniu.  Postanowił skorzystać z usług biura matrymonialnego.  Na jego anons odpowiedziała Szwedka, pracująca jako służąca w Chicago. 

Tak zaczyna się historia małżeństwa Katriny i Lordora. Po dłuższej lekturze okazuje się, że w powieści chodzi nie tylko o historię miłosną tych dwojga. 

O czym więc jest ta książka? O społeczności, o zmianach jakie zachodziły w ludziach wraz z upływem lat.  Gdy poznajemy bohaterów  mieszkańcy w tym małym miasteczku są dla siebie niesamowicie życzliwi, pomocni i serdeczni – zupełnie jakby zło świata omijało to miejsce. Z biegiem lat i rozrastaniem się osady, przybywaniem nowych mieszkańców, w ludziach zachodzą zmiany. Dochodzi nawet do morderstwa. To wydarzenie wstrząsa społecznością i wytrąca z idylli dotychczasowego życia. 

Fannie Flagg w ciepły, przyjazny sposób pokazuje bohaterów. Mają swoje słabostki, przywary i dziwactwa ale nie są osobami złymi. Tylko jeden mieszkaniec jest zdecydowanie „czarnym charakterem”.

Ważnym elementem powieści jest śmierć. Okoliczny cmentarz został poetycko nazwany Spokojne Łąki. Wątek cmentarny powraca w książce, jednocześnie dając nadzieję, że odchodzenie to nie koniec wszystkiego, że przodkowie dbają o nas mimo  swej nieobecności. 

Jeśli ktoś szuka książki odprężającej, zabawnej i o pozytywnym przesłaniu polecam „Całe miasto o tym mówi”.

Powieść jest częścią serii „Elmwood Springs” w skład której wchodzą : „Witaj na świecie, maleńka”, „Dogonić tęczę” oraz „Nie mogę się doczekać… kiedy wreszcie pójdę do nieba”. 

Gościem specjalnym spotkania był sochaczewski muzyk Władysław Komendarek.

Pod koniec ubiegłego roku ukazała się biografia „Gudonisa”, której autorem jest Dawid Brykalski – dziennikarz, socjolog i pisarz. Władysław Komendarek to artysta osobny i wyjątkowy. Na kolejnych stronach „Życia pozaziemskiego” opowiada o swoim dzieciństwie, pierwszych zespołach, sukcesach odnoszonych z grupą Exodus, bogatej karierze solowej, instrumentach, ale też o relacjach z kosmosem, wiarą i odpowiednim odżywaniem się. Książka została podarowana bibliotece i wzbogaci jej zbiory.

W tym miesiącu czytamy  „Dom Holendrów” Ann Patchett.

Na spotkanie zapraszamy 28 kwietnia o godz. 16.00

   Zaginięcie bliskiej osoby to jedno z najbardziej dramatycznych wydarzeń, jakie może nas dotknąć. Część zaginięć to efekt świadomej decyzji takiej osoby, inne to wypadki losowe a czasami zbrodnie. Czytając „Dziewczynę, którą znałaś” Nicoli Rayner szukamy odpowiedzi na pytanie z którą sytuacją mamy do czynienia w przypadku tej książki. Rudowłosa studentka po balu spędzonym w gronie rówieśników znika bez śladu. Wiadomo, że była na plaży więc można podejrzewać utonięcie ale ciała nie odnaleziono. Po latach jedna z bohaterek książki - Alice dostrzega w pociągu kobietę łudząco podobną do zaginionej. Dziewczyny znały się tylko z widzenia ale łączy je osoba męża Alice. Były parlamentarzysta, obecnie prezenter telewizyjny ma za sobą bujną przeszłość jeżeli chodzi o stosunki damsko – męskie. Zazdrosna o męża Alice popada w obsesję i za wszelką cenę postanawia poznać tajemnice z jego przeszłości. Czy rozwiązanie zagadki będzie miało wpływ na jej wydawałoby się udane małżeństwo?

Powieść Nicoli Rayner jest w ramach marketingu porównywana do „Dziewczyny z pociągu” Pauli Hawkins. Wydaje się jednak że jej nie dorównuje. Nie jest to thriller a raczej powieść psychologiczna z elementami kryminału. Ocena książki nie jest oczywista i jednoznaczna. Może nie satysfakcjonować do końca czytelnika, który czyta dużo literatury sensacyjnej ale komuś kto po tego typu fabuły sięga od czasu do czasu może się podobać i dać chwilę rozrywki. Historia nie jest mroczna, krwawa.

Polecana raczej dla osób które wolą znaleźć rozwiązanie kryminalnej zagadki a nie oczekują mocnych wrażeń.

W tym miesiącu czytamy „Całe miasto o tym mówi” Fannie Flagg autorki „Smażonych zielonych pomidorów”

Do dyskusji o książce zapraszamy 31 marca o godz. 16.00

Kolejny dzień to warsztaty z improwizacji teatralnej - dzieci odgrywały różne scenki bez wcześniejszego przygotowania, była zabawa w gry improwizowane, ćwiczenia oraz zabawy ruchowe z elementami gry aktorskiej. Ferie w Bibliotece to również poznanie sekretów drukowania na drukarkach 3D oraz tworzenia ich projektów, było wyjście do kina na film animacyjno-przygodowy „Dog Man” , warsztaty w pizzerii oraz tworzenie pięknych zimowych plansz w  „Zimowej Dolinie Muminków”.

Drugi tydzień ferii rozpoczęliśmy od spektaklu teatralnego o przyjaźni i tolerancji w wykonaniu aktorek z krakowskiego Teatru MASKA. Spektakl opowiadał historię małej dziewczynki - piratki Kasi, która ze swoją przytulanką ląduje na bezludnej wyspie. Na domiar złego dziewczynka źle się czuje...Jak się okazuje miś nie jest zwykłym pluszakiem. Ku zdziwieniu dziewczynki maskotka ożywa i postanawia znaleźć pomoc dla najlepszej przyjaciółki. Niepozorny miś udowodnił, że dla przyjaźni jest w stanie poświęcić bardzo wiele...

Wiele radości sprawiło dzieciom tworzenie zimowych krajobrazów z techniki łączonej a także ozdabianie walentynkowych serduszek z glinki. 

Wycieczką na Stadion Narodowy oraz do Centrum Nauki Kopernik  zakończyliśmy ferie w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Sochaczewie. 

Jedną z głównych atrakcji podczas wycieczki na Stadion Narodowy była Galeria Sław Polskiego Sportu, gdzie prezentowane są największe osiągnięcia polskich sportowców. Mali podróżnicy zwiedzili nie tylko główną arenę sportową, ale przeszli się po trybunach, widzieli szatnię oraz zaplecze techniczne. Zobaczyli codzienne funkcjonowanie obiektu oraz poznali tajniki organizacji wydarzeń nie tylko sportowych na ogromną skalę. 

Drugim punktem na mapie zwiedzania było CNK. Każdego elementu wystawy praktycznie można było dotknąć a co więcej wypróbować i samodzielnie zrozumieć jego działanie. Z pewnością każdy znalazł coś dla siebie a było w czym wybierać...

Serdecznie dziękujemy wszystkim dzieciom oraz ich rodzicom, że spędziliście czas wolny od nauki i szkolnych obowiązków z naszą biblioteką! Jest nam niezmiernie miło za tyle dobrych słów i cudownych komentarzy. Każdego dnia biblioteka tętniła życiem a uśmiech nie schodził dzieciom z twarzy! Dziękujemy. 

Stanisław Lem zaczynał swoją karierę pisarską w PRL -u. Ze względu na cenzurę nie zawsze mógł pisać o czym chciał. Radził sobie operując aluzjami i podtekstami.

W latach politycznej odwilży puszczał wodze fantazji i tworzył prawdziwe perły polskiej fantastyki : „Solaris”, „Głos pana”, „Cyberiadę,” „Dzienniki gwiazdowe”, „Eden”.

Jego biografia skrywa sporo tajemnic. Mieszkający podczas okupacji we Lwowie Lem był świadkiem dwóch totalitaryzmów. Autor biografii Orliński dowodzi, że autor „Solaris” wielokrotnie znajdował się w tragicznym położeniu, nie mogąc pomóc bliskim. Zdecydowana większość rodziny Lemów zginęła w Holokauście, co jak sugeruje biograf nie mogło pozostać bez wpływu na twórczość Lema. I choć jego pisanie przyjmuje maskę fantastyki naukowej, da się pod nią zobaczyć rzeczywistość.

Jego twórczość porusza tematy takie jak : rozwój nauki i techniki, natura ludzka, możliwość porozumiewania się istot inteligentnych we wszechświecie. Powieści Lema zawierają odniesienia do stanu współczesnego społeczeństwa i refleksje naukowo-filozoficzne na jego temat. Niektórym ze swoich utworów nadał charakter groteskowy. Pisarz mimo że był entuzjastą nowych technologii, niejednokrotnie ostrzegał, że biosfera naszej planety nie przyjmie ich w nadmiarze. Rozwój technologii zakłóca równowagę naszego świata. 

Jest najczęściej tłumaczonym polskim pisarzem, kilka jego utworów ekranizowano, był kandydatem do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Jego nazwiskiem nazwano planetoidę oraz pierwszego polskiego satelitę.

Na następne spotkanie zapraszamy 24 lutego 2025.

W tym miesiącu czytamy „Dziewczynę , którą znałaś” Nicoli Rayner.

 
 
 
 
 
Lubię to!
 
 
 
Komentarz
 
 
Wyślij
 
 
Udostępnij
 

Więcej zdjęć w galerii. Zapraszamy.

Podczas tegorocznej Nocy w Bibliotece w piątek 11 października w holu Kramnic otwarto wrzutnię na książki, która jest jednym z projektów  Sochaczewskiego Budżetu Obywatelskiego.

1.     Wrzutnia biblioteczna służy do zwrotu wypożyczonych materiałów bibliotecznych – książek. Audiobooki i czasopisma prosimy zwracać osobiście w bibliotece.

2.     Wrzutnia przypisana jest do konkretnej biblioteki, dlatego zwracamy w niej zbiory wypożyczone w wypożyczalni dla dorosłych i wypożyczalni dla dzieci w Kramnicach Miejskich.

3.     Wrzutnia jest czynna :

od poniedziałku do piątku   od 7.00  do 19.30

w soboty                                 od 8.00  do 14.30

4.     Jeżeli Czytelnik w tym samym dniu zamierza wypożyczyć książki, zwracane pozycje należy oddać bezpośrednio w bibliotece.

5.     Książki należy wkładać do wrzutni w delikatny sposób, pojedynczo i zawsze grzbietem do środka.

6.     Zwrot dokonany z wykorzystaniem wrzutni zostanie zarejestrowany w kolejnym dniu roboczym.

7.     Czytelnik jest zobowiązany do weryfikacji stanu swojego konta w następnym dniu roboczym po dokonaniu zwrotu za pomocą wrzutni. 

(Telefonicznie lub za pomocą strony internetowej). Wątpliwości i reklamacje powinny być zgłaszane bezpośrednio do placówki, z której materiał był wypożyczony w terminie 3 dni roboczych od dnia zwrotu materiałów bibliotecznych za pomocą wrzutni.

8.     W przypadku nieterminowego zwrotu naliczenie wysokości opłaty następuje z chwilą rejestracji zwrotu w systemie bibliotecznym, a nie w momencie włożenia książki do wrzutni.

9.     Oddanie poprzez wrzutnię przetrzymanych zbiorów bibliotecznych nie zwalnia Czytelnika od uiszczenia opłaty za nieterminowy zwrot.

10.                       W momencie stwierdzenia nieodnotowanego wcześniej zniszczenia oddanych zbiorów, biblioteka zastrzega sobie prawo zwrócenia się do Czytelnika z prośbą o wyjaśnienia oraz dochodzenia roszczeń.

11.                       Zabrania się wkładania do wrzutni wszelkich innych przedmiotów poza materiałami bibliotecznymi.

12.                       Darów nie wkładamy do wrzutni, ale przekazujemy po uzgodnieniu bezpośrednio w wypożyczalniach.

13.                       Korzystanie z wrzutni jest jednoznaczne z akceptacją niniejszych zasad.

14.                       Regulamin wchodzi w życie z dniem 11 października 2024 roku.

Prosimy o wsparcie projektu Legimi - moc czytania

W jego ramach w 2025 r. planujemy zakup rocznych subskrypcji dostępu do platformy LEGIMI, które  mieszkańcy będą mogli uzyskać bezpłatnie za pośrednictwem bibliotek publicznych działających na terenie powiatu.  

LEGIMI to wybór  spośród 250 tys. tytułów  książek w wersji elektronicznej oraz  wersji audio o różnorodnej, bogatej tematyce, to najnowsze bestsellery literatury pięknej, popularno-naukowej  jak i rozrywkowej.  A wszystko w jednym miejscu, w zdalnym zasięgu, dostępne przez 7 dni w tygodniu przez 24 godziny na dobę!  Książka bez barier i ograniczeń dostępu dla osób niepełnosprawnych. Termin głosowania od 2 września do 2 października br.:

•   przez Internet na stronie https://powiatsochaczewski.budzetobywatelski.pl  lub 
•   za pomocą  tradycyjnych kart do głosowania w dziewięciu wyznaczonych punktach w powiecie. 

UWAGA!  GŁOSUJEMY TYLKO RAZ –  elektronicznie lub tradycyjnie, w przeciwnym razie oddane głosy tracą ważność.

Lista laureatów Turnieju Jednego Wiersza, który odbył się w piątek 2 sierpnia podczas VIII Nocy Poezji i Muzyki WIERSZOTORÓWKA 

I miejsce Elżbieta Kurdej-Oklesińska

II miejsce Kinga Kucharska

III miejsce Anna Krystyna Cywińska
Wyróżnienie: Anna Rykowska

Natomiast nagrodę ufundowaną przez Miejską Bibliotekę Publiczną w Sochaczewie otrzymała Grażyna Grobelska. 

Skład jury:

Jerzy Jankowski-przewodniczący

Maciej Bujanowicz

Monika Kosowiec 

Drugim punktem naszego wyjazdu było miasteczko MiniCity! Tutaj dzieci mogły uczyć się różnych zawodów! Byliśmy w straży pożarnej, policji, w radiu ZET, w telewizji TVN, w szpitalu, w warsztacie samochodów, w klubie fitness, a nawet w banku!       
Dzieci wykonywały pracę na podstawie wybranych przez siebie zawodów, a także zarobiły pieniądze, które mogły wydać w sklepie Empik lub zostawić sobie na swojej przepustce do pracy. Z pewnością wykorzystamy ją gdy wrócimy tutaj w ferie zimowe!

Miło nam  poinformować , że dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Sochaczewie Barbara Bronicz, osiągnęła najlepszy wynik w kategorii  < Kultura > w ogólnopolskim  plebiscycie OSOBOWOŚĆ ROKU 2023  organizowanym dorocznie przez  Polską Metropolię Warszawską .  Barbara Bronicz, która od 45 lat pracuje w zawodzie bibliotekarza  a sochaczewską biblioteką kieruje od 33 lat zdobyła  274 głosy – jest to najlepszy wynik w powiecie sochaczewskim.  Za tę formę uznania wieloletnich wysiłków na rzecz rozwoju instytucji  oraz propagowania czytelnictwa  w naszym mieście  Nominowana  serdecznie dziękuje.

Obecnie trwa  głosowanie w II– wojewódzkim etapie plebiscytu.  Głos na  Barbarę Bronicz reprezentującą nasze miasto i cały powiat można oddać tutaj:

https://polskanews.pl/osobowosc-roku-2023/pl/2005999

 lub wysyłając na  7303 SMS o treści MZK.182. 

Głosujemy do 4 lipca 2024 r.

Będziemy rozmawiać o książce Olgi Tokarczuk „Empuzjon”. Serdecznie zapraszamy.   

Zapraszamy wszystkich do wspólnego świętowania od 8 do 15 maja w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Sochaczewie oraz filiach. 

Tematem marcowego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki była fabularyzowana biografia Marie Tussaud - „Mała”  Edwarda Careya.

„ W 1761 roku, w alzackiej wiosce przyszła na świat dziewczynka. Po śmierci rodziców mała Marie trafiła do terminu u ekscentrycznego rzeźbiarza – doktora Curtiusa. Z tym geniuszem wosku i anatomii trafiła na gwarne ulice Paryża, gdzie znaleźli do u apodyktycznej wdowy Picot. W opuszczonym domu zorganizowali wystawę figur woskowych, która stała się prawdziwą sensacją. Woskowy interes rozkwita. Tymczasem w Paryżu zaczyna się przedrewolucyjne wrzenie a rozwścieczony motłoch żąda głów, ludzkich i woskowych. „ ( informacja z okładki)

Historia jest momentami mroczna i przerażająca ale przedstawia losy autentycznej postaci Marie Tussaud która w 1835 roku założyła w Londynie Muzeum Figur Woskowych istniejące do dziś. Kolekcja prezentuje naturalnej wielkości figury gwiazd filmu, muzyki, sportu i polityki. Muzeum stanowi jedną z atrakcji Londynu.

Na następne spotkanie DKK zapraszamy 29 kwietnia o godz. 16.00

Będziemy rozmawiać o książce Magdy Dygat „Rozstania”