przejdź do Sochaczew.pl
301804 odwiedzin
Zwycięskie wiersze w konkursie poetyckim

Prezentujemy wiersze, które w tym roku zostały nagrodzone podczas Turnieju Jednego Wiersza „o Kałamarz Metafor”.

 

Agata Kornacka

Mgła

 Za mgłą pamięci

stoją sami święci

 

nikt nie pamięta

jaka była święta

 

czy spięła włosy

niby nagie kłosy

 

czy długie miała

nogi, kiedy stała

 

czy prawdą była

co jej nie dożyła

 

bo z prawdy kości

nasze są świętości

 

Jesienna sonata Jacek Suchowicz

po cichu lato dawno odeszło

zaszumiał wiatr w kotlinie wspomnień

złośnik namieszał upiększył przeszłość

zakręcił łzą tęsknot minionych

 

czereśnie wiśnie zamknął w słoiki

truskawek smak lodami zmroził

lustra pomarszczył przywołał przy tym

nastrojów garść w kwiatach mimozy

 

zakręcił życia srebrną łyżeczką

ocenił zysk zsumował straty

 nutkę uśmiechu zakreślił lekką

zostawił czar mocnej herbaty

 

pozwolił spojrzeć nieco inaczej

na życia kres w jesiennych barwach

bezsens pokazał gonienia za czymś

pałeczkę prawd pragnąc przekazać

 

lecz po co komu taka pałeczka

gdy w gnoju sens zgubiło słowo

zbrukaną prawdę jak tanią metkę

rzeźnicy dusz tworzą na nowo

 

Agnieszka Olender (wiersz bez tytułu)

Postawiłam nogę

w miejscu zawahania

i błąd mnie ogarnął. 

Nie moją rzeczą jest zaskakiwać,

kiedy uciska tak, że 

żaden głos się nie wydobywa.

Ja- chcę być bardziej

i jeszcze bardziej chcę,

żeby świat był ze mną.

Nie rozumiałam

do kogo śpiewają ptaki

i czemu każda radość

smakuje zgniłą zielenią.

A słońce przestało mi

wystarczać.

W kategorii "człowiek"

to ja właśnie

zajęłam ostatnie miejsce

i nie umiałam

zostawić swoich teraźniejszości 

w tyle.

 

Moim największym osiągnięciem

było zrozumienie sensu

podróży kosmicznych. 

 

Dorota Karecka PRZERWA NA DZIECIŃSTWO

zrób sobie przerwę na dzieciństwo

z tych szarych renet miękkich skórek

zapachu sepii i wanilii

za kredensowych szyb okular

wstawione w komplet porcelany

 

zrób sobie przerwę na dzieciństwo

tę lekkostrawną przed obiadem

herbatkę z malin i bursztynu

znalezionego tuż po burzy

 

bo potem znowu pełny etat

tej dorosłości mdlącej często

od dań stłuszczonych

ciężkostrawnych

 

ulepków mazi i śmietany bitej

na poklask i na przekór

za ciebie za mnie

za miliony

 

Zuzanna Wydra „Domownik”

Stąpa delikatnie,

Choć ciężki i przytłaczający,

Cień zapachu tamtych kobiet.

Cichym szeptem

Nuci niemądre piosenki

Krnąbrnych dzieci.

Niesie za sobą

Śmiech przeszywający

I zapach alkoholu na dnie kieliszka.

Pocałunki słane w pośpiechu

Trzyma w dłoniach wyblakłych, obdartych.

Towarzyszy mu dreszcz

Zimny, wzdłuż kręgosłupa

I gęsia skórka na ramionach.

Obecny

Jak naga cegła w salonie,

Jak kurz w promieniu słońca.

A wraz z nim tętno życia

Z czarno-białych fotografii

I tchnienie zabłąkane,

Gdzieś pomiędzy fałdami

Wygłodniałych, czarnych kotar.

 

Monika Kosowiec - Placek

 „Jednego serca tak mało, tak mało”

   Adam Asnyk

DWA SERCA

Dwa serca mam

co swoim rytmem biją

dwa serca

jest mnie dwoje

 

Dar od Boga

cud niepojęty

ta dwójca istotowo zjednoczona

na obraz i podobieństwo

 

Wiem już jak to jest

mieć dwa serca

a jak to będzie

usłyszeć MAMO?  

A A A
01.12.2015
godz.15:41
 
kontakt
imię i nazwisko
adres e-mail
wiadomość